Łowicz

x Klasztor bernardynek


Klasztor bernardynek położony nieco na uboczu, na tzw. Glinkach, powstał w latach 1648-1650. Fundatorem był kasztelan gostyński Marcin Sadowski i jego żona Magdalena z Walewskich. Kompleks budowli zaprojektował architekt wykonujący wiele prac w Łowiczu – Tomasz Poncino. Arcybiskup Maciej Łubieński fundacje tę zatwierdził i wprowadził zakonnice do klasztoru.

Bernardynki żyły wspólnie według Trzeciej Reguły św. Franciszka z Asyżu, uzupełnionej specjalnymi przepisami. Jest to zakon ścisły, gdzie obowiązują 3 śluby zakonne i klauzura. Uposażenie sióstr było bardzo skromne, łowickie bernardynki zarabiają na swoje utrzymanie prowadzeniem przyklasztornego gospodarstwa, uprawą ziemi. Bywa, że jesienią kwestują na podłowickich wsiach, trudnią się hafciarstwem i introligatorstwem, wytwarzają opłatki i komunikaty.

W 1898 roku władze carskie zamknęły klasztor, a siostrom nakazały udać się do Wielunia. Do naszego miasta powróciły w 1918 roku. Kościół sióstr bernardynek pod wezwaniem Najświętszej Marii Panny jest jednonawowy i posiada 5 ołtarzy. Przy ołtarzu głównym z polichromowanego drewna obraz Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny, słynący cudami. NA pierwszym planie święci:Joachim i Anna rodzice NMP, wyżej, nad nimi z kielicha lilii występuje Niepokalana Dziewica, a nad nią widnieje pączek z wyobrażeniem Dzieciątka Jezus.

x Powrót

 O serwisie
© Copyright 2007-2019 - mobiinfo.pl